Archieven van maart 2010

Het is koud als ik de deur uitstap. De vrieskou doet mijn ogen tranen. Ik had nu al spijt dat ik besloten had om met de trein naar Zwolle te reizen. De trein nemen betekent voor mij namelijk eerst 8 minuten lopen naar de bushalte. Acht minuten, dat zijn 2 liedjes lopen. Uit de headset van mijn iPod klinkt de prachtige warme soulversie van "One" van U2 en Mary J. Blige. Past goed bij het bevroren landschap.

Bij de bushalte verdringen de mensen zich om de warme bus in te komen. "Bliep", klinkt het als ik mijn OV chipkaart voor het kastje hou. Het display wenst me een "goeie reis".

Terwijl de bus de busbaan opsnelt zie ik door het raam de huizen langsflitsen. We rijden een lange rij auto's voorbij. Als we even voor het stoplicht stilstaan tel ik wel 15 auto's waarin één persoon, de chauffeur, verveeld voor zich uit zit te kijken.

Als een razende gaat er een snel rekensommetje door mijn hoofd: elke auto is 4 meter lang. Dus 15 auto's achter elkaar is 60 meter. De bus van 12 meter en 50 mensen daarin neemt dus maar 6% van de wegruimte in in vergelijking met het feit dat als die 50 mensen met de auto zouden gaan. Wow!

Ik pak mijn BlackBerry en kijk op Teletekst. Utrecht - Amersfoort: 9 km file, 24 minuten vertraging. Dat zijn 2250 mensen die in de file staan. Die hadden in 45 bussen gekunt van bij elkaar nog geen 600 meter. Of in 1 trein.

Spijt dat ik de trein heb genomen? Eigenlijk niet.