Archieven van maart 2007

De Intercity trekt op naar 140 km/h. Ik kan nog net een plekje vinden in een van de vierzitters van de comfortabele koploper. Tegenover mij zitten twee Corps meisjes druk en luid in gesprek. Het gesprek is verder niet zo boeiend, maar er viel me wel iets anders op: van Gouda naar Utrecht CS hebben ze samen wel 47 keer "weet je wel" gezegd.

Terwijl buiten de hoge muren van de Verboden Stad de verwestering hard toeslaat met de onder Chinezen immens populaire ketens als McDonalds en Kentucky Fried Chicken, viel het me twee jaar geleden al op dat er binnen diezelfde eeuwenoude muren eveneens een westers Trojaans paard naar binnen geslopen was: een heuse Starbucks tussen de chinese stalletjes. Het bevindt zich in een klein optrekje met daaraan vast een chinees kunstgalerijtje. Daar waar de koffiegigant in Nederland nog steeds niet is neergestreken, staan de voornamelijk westerse toeristen er in de rij voor een geurig bekertje koffie.

Maar er gaan steeds meer stemmen op om de "vervuiling van het chinese erfgoed" door "westerse middenklasse cultuur" een halt toe te roepen.
En hoewel het bekertje koffie er goed smaakte vind ik de chinese thee op die plek inderdaad een beter alternatief.

Zeer bijzondere bonbons. Vooral die van linksboven is erg smaakvol. Hier te verkrijgen.

Je kunt ze zelfs online bestellen. Hoe zouden ze aankomen bij warm weer?

Ze zijn er weer! De slechtvalken die elk jaar komen broeden op de toren van Gemert.

Je kunt ze hier live volgen via 2 camera's.

Het perron van overstapstation Gouda staat vol deze ochtend. De treinen rijden af en aan. De fluitende merels en een waterig zonnetje kondigen de lente aan. Het maakt de mensen vrolijk. De meeste reizigers staan rustig met elkaar te keuvelen over het weekend.

Dan zwelt het geluid aan. Een stoptrein heeft zojuist een hele horde tieners uitgespuugd die in Gouda naar school gaan. De ene puber probeert al schreeuwend boven de ander uit te komen. De brugpiepers zijn te herkennen aan de zware tassen op hun rug. De meute duikt de tunnel in aan het eind van het perron en ik zie ze aan de overkant van het station weer boven komen.
Als een blauwe streep lopen ze achter elkaar naar school. Het is duidelijk. De spijkerbroek domineert nog steeds het modebeeld onder de jeugd.

Als mijn telefoon gaat kijken de mensen om me heen me vreemd aan. "Wat is dàt voor een geluid ?", wordt er meerdere malen gevraagd. "Een orca", antwoord ik. "Een wat?" hoor ik vaak terug, vooral van de jeugdigen. "Een orca", zeg ik, en leg geduldig uit dat dat een walvis is.

Mijn ringtone wekt veel interesse en wakkert de discussie aan over het beschermen van dieren. Ik werd erop geattendeerd door het lezen van dit stukje.