Wolf

De A12 wordt langzaam wat leger. Dat geeft me de gelegenheid om af en toe ook de blik ergens anders op te laten rusten dan de rood oplichtende achterlichten van mijn voorgangers.

De snelweg is meer verlicht dan anders om deze tijd, want voor me licht, laag boven de horizon, de maan groot en fel op. Het is volle maan. Diepgeel van kleur. De maneschijn verlicht prachtig de wolken die om de maan hangen. Af en toe verbergt een langstrekkende wolk het zicht op de maan.

Gedurende de rit danst de maan continu vanuit mijn linkerooghoek over de voorruit van de auto naar mijn rechterooghoek en weer terug. Het lijkt wel alsof de snelweg zich voortdurend om de maan heen kronkelt. Het geeft de anders zo saaie autorit over de A12 een bijzondere en feeërieke sfeer.
En ik verbeeld me dat ik in de verte een wolf hoor huilen.