Archieven van juli 2006

De bootreis naar Bella Coola is lang en duurt 16 uur. Het bergachtige landschap is eentonig maar af en toe is er de opwinding van het zien van bultruggen en tientallen witflank dolfijnen, de maaltijden, een boek van Peter Hoefnagels en de veiligheidsoefeningen aan boord tijdens de tussenstop in Bella Bella, waarvan ik me afvraag waarom mensen uitgerekend daar de veerboot verlaten.

Bella Coola bestaat uit welgeteld 820 zielen. Maar er is wel een museum, een hospitaal, verschillende kerken, een VVV, twee restaurants waarvan een Koreaans, een supermarkt, een "general store" en een tankstation. En last but not least hoor je 's ochtends bij het ontbijt plotseling "Love is in your eyes" van Gerard Joling door de speakers galmen.

Een luid "whoesj" doorbreekt de stilte. Ik draai mijn hoofd naar het geluid. Het majestueze zwart-witte zoogdier komt boven om adem te halen, zo'n 15 meter van ons vandaan. Zijn machtige rugvin steekt bijna twee meter boven de waterlijn uit. En voor het eerst zie ik een wilde orca. Prachtig en werkelijk adembenemend. Van pure opwinding vergeet ik een foto te maken. Later schiet ik een rolletje (ja, ik fotografeer nog analoog) vol, hopelijk niet met alleen maar water.

Hier in Johnston Strait, Canada, is het nu de tijd van de orca's. Ze arriveren eind juni, dus A. en ik vallen met onze neus in de boter. We tellen er wel twintig op deze prachtige zomermiddag. Je kUnt ook een van de orca's adopteren en daarmee ondersteun je hun bescherming. Ik denk dat ik dat maar doe.

Pacific Rim National Park op Vancouver Island ligt in een aangenaam zonnetje. Er lopen verschillende paden door de dichtbegroeide bossen die direct achter de stranden van de Grote Oceaan liggen.

Een zwarte beer blijkt dit gebied ook aangenaam te vinden. Vier dagen geleden is ie nog op een van de paden gesignaleerd volgens de vele waarschuwingspamletten. Dit gebied is super gevaarlijk!
Ik kan je vertellen dat je dan anders door zo'n bos loopt dan als je in een Nederlands bos je wandelingetje maakt. Achter elke bocht vermoed je het onheil; als een volleerd woudloper zoek je de grond af naar sporen van dit intelligente dier; je oren zijn tot het uiterste gespitst en bij elk onbekend geluid denk je dat de beer elk moment uit het struikgewas kan stormen.
Maar na een uurtje lopen zonder een beer te hebben gezien, verdring je het gevaar naar de achtergrond.
En uiteindelijk hebben we die hele beer natuurlijk niet gezien.
Wel een prachtige vis arend die spiedend in de top van de hoogste boom zat.

In de verte horen we het geluid van een stoomfluit. Tien minuten rijden van de hoofdweg op Vancouver Island belanden we in een heuse stoomtractor verkiezing. Op het terrein van een oude zaagfabriek die wordt aangedreven door een gigantische stoommachine wemelt het van de feestelijkheden. Ook al vinden de Canadezen dat ze anders zijn dan de amerikanen, ik herken dezelfde symbolen. Nu begrijp ik ook dat zij ons vaak voor duitsers aanzien.

Bezoekster aan grachtenconcert in Delft wil het allemaal goed horen. Ze zit met haar looprek pal naast de manshoge luidsprekers. Misschien is ze iets vergeten.