« 10 % | Hoofdpagina | Sluiproute »
31 mei 2006
Wembley
Richard Osinga wil zijn boek Wembley naast een fysieke uitgave ook online beschikbaar maken. Ik vind de methode erg origineel: Het boek heeft hij opgeknipt in stukjes en daarna heeft hij weblogs opgeroepen om een fragment te plaatsen. Door te surfen van weblog naar weblog kun je dan het gehele boek lezen. Hieronder kun je fragment 135 lezen.
We staan bij de halte, drie Nederlanders en ik, en we wachten. Zij zijn als honden met vlooien, zonder rust in hun lijf. Ze lopen heen en weer, spelen met hun telefoon, kijken op hun horloge, bestuderen de kaart die in het wachthokje hangt, gaan zitten, staan op, trekken aan hun oren, krabben aan hun kin. Ze doen alles om niet niets te doen. Ik sta stil, weggedoken in mijn kraag en wacht tot de tram komt. Zij hebben nooit echt hoeven wachten.
Het hokje van de conducteur van de tram is afgesloten. Ik stempel niet en ga zitten.
Ik stap uit op het plein waar de grote kerstboom nog steeds eenzaam staat. Het is al wekenlang koud, maar ik heb nog geen sneeuwvlok gezien. De lichtjes branden, niemand kijkt. De keien van de straat zijn glad van de regen en glimmen van het licht. Ik dwaal verder, naar de buurt waar ik voor het eerst Leolo ontmoet heb. Sommige hoeren hebben kerstversiering in hun kleine knusse kamertjes, kleine boompjes met glimmende ballen, lichtjes en er is zelfs een kamer waar sneeuw lijkt te liggen. De kleine kamers zien eruit als de kerstkaart van de dominee.
Het is meer dan een halfjaar geleden dat ik seks gehad heb. Ik kijk naar de dames en ze lachen en ze lokken me. Het is alsof ze kunnen zien dat ik veel zaad in mijn ballen heb, zaad dat wacht op een vrouw. Alsof ik een bles op mijn voorhoofd heb, zoals sommige stieren. Ik ben in mijn stad nooit naar de hoeren geweest. Ik had ook nooit geld. Nu heb ik geld.
Ik houd stil bij een raam. Een Aziatisch meisje wenkt me. Ze draagt zwart ondergoed en een rood mutsje. Ik doe een stap naar het raam toe. Ik moet het niet doen. Het is niet goed. Ik heb twee vrouwen. Ik kan niet naar deze hoer toe gaan en het met haar doen.
Ze heeft de deur geopend en ze neemt me op. 'Vijftig euro. Geen tieten. Tieten is zestig.'
Dat is meer dan wat ik vanmorgen verdiend heb. Ik schud mijn hoofd.
'Oké! Vijftig met tieten, mister! Omdat het Kerstmis is.'
Ik loop weg. Ik ben blij dat het zo duur is. Zo word ik niet in de verleiding gebracht het te doen.
Ik loop verder, zonder doel.
Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>