Sinds 1859

Alle jongetjes kennen de magische naam: Marklin, de Duitse fabrikant van speelgoedtreintjes. Mijn vader heeft ze, en ik heb ze dus ook: treintjes van Marklin. Je hebt in deze wereld twee kampen: de Fleischmann (sinds 1887) fanaten en de Marklin (sinds 1859) freaks. Wij zijn van de Marklin, dat moge duidelijk zijn, net als mijn broertje M..

Toen ik klein was had ik al een Lego-trein, maar toen mijn vader vond dat ik oud genoeg was haalde hij voor het eerst zijn eigen electrische Marklin trein tevoorschijn. Ik denk dat ik een jaar of acht was. Er werd een treinbaan gebouwd die kronkelde door de gehele woonkamer. De rails liepen onder tafels en stoelen door. Mijn moeder liet ons rustig opgaan in onze fantasie. En vanaf de zijkant aanschouwde ik het wonder van de treinenloop en keek geboeid naar de lichtjes. En ik was er direct door gefascineerd, tot op de dag van vandaag.

Maar nu is ons een ramp overkomen. Het oeroude familiebedrijf Marklin ten prooi gevallen aan een overname door durfinvesteerder Kingsbridge Capital. Hoe moet het nu verder? Welke wind gaat er waaien? Welke modellen zullen er worden gemaakt? Zijn ze straks nog steeds van metaal, of worden ze straks alleen nog maar van het veel goedkoper te produceren plastic gemaakt? Een nachtmerrie als dat zou gebeuren.

Maar naar Fleischmaan overstappen? Dat nooit! Eens een Marklin-fan, altijd een Marklin-fan. Zo!