Zwijgzaam

Het was alweer een aantal weken geleden dat ik de kapper had bezocht. Dus ik vond dat het nu wel eens tijd werd om het haar weer enigszins in model te brengen. A. vond dit trouwens al langer.

Aan de telefoon had de medewerkster gevraagd of ik geknipt wilde worden door een specifieke kapper en zoals altijd had ik geantwoord dat dat niet nodig was. Het is dus altijd afwachten welke kapper ik krijg. In mijn ogen doen ze het allemaal even goed. Het verschil zit er alleen in of er wel of geen gesprek ontstaat gedurende het knippen. Bij de kapster is dit vrijwel altijd het geval. Bij de kapper zelden.

Ik had vroeg afgesproken deze frisse zaterdagochtend. Binnen in de moderne zaak was het behaaglijk en aan de vrouwenkant van de zaak was het al een drukte van belang. Aan de overkant, de herenkant, was het beduidend rustiger.
Ik hing mijn jas op, plofte neer op zitkubussen en las in afwachting van mijn beurt nog even rustig in de beduimelde National Geographic. Al snel hoorde ik een donkere stem mijn naam roepen. Het was kapper H.

Ik ging in de stoel zitten en gaf aan hoe ik het wilde hebben.
Vakkundig en zwijgzaam deed kapper H. zijn werk en blikte ik in de spiegel af en toe naar de drukte aan de overkant.
Binnen een kwartier stond ik weer buiten.