Leuk

De trein van 7:17 uur arriveert wat eerder aan het perron. Ik haast me naar binnen en sla de ochtendkrant open. Langzaam loopt de trein vol met reizigers. Twee sex-and-the-city-vrouwen nestelen zich met een vrolijk "goedemorgen" naast me op bank. Aan de bolling van haar buik zie ik dat een van de vrouwen zwanger is.

Eenmaal gesettled beginnen ze druk te kletsen, een unicum zo 's ochtends vroeg, want normaal is het doodstil in de wagon. Ze buigen hun hoofden dichter naar elkaar toe en dempen hun stemmen, waardoor de vertrouwelijkheid en intimiteit van hun gesprek nog meer benadrukt wordt.
Uit hun woorden leid ik af dat ze elkaar al een tijdje niet gezien hebben. Het gaat over kinderen, hun mannen, hoe ze hun tijd verdelen tussen werk en gezin, en hun eigen werk.

En het valt me op dat in elke zin zowat het woord "leuk" voor komt. "Erg leuk" dit, "heel leuk" dat, "leuk hoor" zus en "best leuk" zo.
Yak. Heel Nederland ver-leukt. Als je erop gaat letten word je gek van dat woord. Ik althans. Ik vind het echt een non-woord. "Leuk" zegt mij namelijk helemaal niets. Woorden als "grappig", "prettig", "aangenaam", "mooi" of "amusant" geven mij meer gevoel van hoe iemand iets vindt dan het woord "leuk".

Dus ik ga het woord proberen te vermijden. Ik hoop jullie ook. Dat zou leuk zijn.