De nieuwe wereld

Drie liedjes. Drie liedjes heeft het vandaag geduurd om te lopen van het station naar mijn huis; "Wish you were here", "Help" en "Vluchten kan niet meer".

Vanaf vandaag druk ik namelijk alles uit in het aantal liedjes in plaats van in uren of minuten. Het is 10 liedjes van Amsterdam naar Utrecht, rijst koken duurt 4 liedjes en het 8-uur journaal duurt 5 liedjes.
Want voor het eerst heb ik me gevoegd bij de velen die het al dagelijks op straat doen: al lopend of fietsend luisterend naar hun favoriete muziek; digitaal opgeslagen op hun mp3-speler. Je herkent ze aan de oordopjes en de touwtjes die vanaf het oor onder hun jas wegduiken.

Ik moet zeggen dat ik met zulke oordopjes in mijn oren zo'n wandeling van station naar huis heel anders beleefd heb dan normaal. Je hoort geen geluiden van de straat, maar ziet alleen de beelden van de vertrouwde omgeving aan je blikveld voorbij trekken. Het lijkt echter wel of die beelden bij een andere wereld horen waar je stiekem doorheen wandelt. Zelf ben je in een andere wereld beland. Een nieuwe tweede wereld, met je eigen gedachten en je eigen muziek.

Ik heb er eens op gelet en bijna iedereen onder de 35 loopt al met zulke oordopjes rond. Dus over 25 jaar weten we waarschijnlijk niet beter dan dat het altijd zo is geweest: de wereld om je heen als virtueel decor, de geluiden uit je oordopjes als werkelijkheid.