Archieven van november 2005

Wit. Het hele landschap is wit en bedekt onder een voor deze tijd ongewone dik pak sneeuw. De looptocht van Laren (Gld) naar Hoch Elten die E., M. en ik dit weekend geplanned hadden hing daarmee aan een zijden draadje. Het was immers maar de vraag of we bij het startpunt in Laren konden geraken. De tocht is onderdeel van de Noord-Zuid route dwars door Nederland en we zouden weer een flinke stap dichter bij het eindpunt in Maastricht komen als we dit weekend zouden gaan lopen.

De sneeuwlaag, de wind, de kou en de sneeuwvlokken maakte het zwaar en we zouden flink moeten doorlopen om voor het donker bij onze overnachtingsplaats in Zelhem te zijn.

De Achterhoek voert door de Achterhoek en telt veel kastelen. We komen langs het kasteel in Vorden dat er in het witte landschap mooi bij ligt. Even buiten Vorden passeren we de helft van de bijna 500 km lange tocht. De avond valt echter al snel en dus leggen we de laatste kilometers door bos af in het donker. E. heeft gelukkig een zaklantaarn maar dat verhindert niet dat we toch verloren lopen. Maar de ANWB paddestoelen zijn onze redding. We ontdoen de wegwijzer gedeeltelijk van zijn sneeuw en constateren dat het nog maar 5 km is tot Zelhem. Dat is een uur gaans en na een half uur lopen ontwaren we in het donker de volgende paddestoel. Tot mijn verbijstering komt er onder de sneeuw bij de naam Zelhem echter het getal 7,5 te voorschijn. Aaarrgghhh!! Dat betekent dat we de verkeerde kant zijn opgelopen en dat we nu nog anderhalf uur moeten lopen in plaats van de gedachte half uur. Er zit niets anders op dan om te keren. Als we weer langs de eerste paddestoel lopen vegen we het hele vlak schoon en blijkt er nog een pijl op te staan die inderdaad de andere kant op wijst. Dodelijk vermoeid sleep ik me voort door de koude avond om uiteindelijk om half acht te arriveren bij onze overnachtingsplek.

De volgende dag is de wind gaan liggen en het sneeuwt niet meer. Het dooit flink en dat maakt de ondergrond tot een grote blubberbrei. Door de dooi valt er continu sneeuw van de bomen en af en toe hoor je in de verte takken van de bomen breken.
Na Doetinchem begint het landschap te glooien en voert het ons via een bosrijk gebied naar de Duitse grens en uiteindelijk niet ver over de grens naar Hoch Elten, het eindpunt waar onze auto staat. Mijn spieren en voeten waren blij dat ze nu even rust hadden.
Bij aankomst was onze auto echter nergens te bekennen; er bleek een gezellige Kerstmarkt te zijn op het plein waar we de auto geparkeerd hadden. Ook dat nog! Er was echter een vriendelijke Duitse man die wist te vertellen dat de auto was weggesleept, de politie gebeld heeft om te vragen waar de auto naar toe was gesleept (Emmerich) en een taxi gebeld heeft om ons naar Emmerich te brengen. Na betaling van 130 Euro konden we dan eindelijk naar huis.

Een tocht om niet snel te vergeten. Maar ook weer 59 km dichter bij Maastricht.

Vanavond gelezen in NRC handelsblad:

"In Japan is overwerken geen schande. In Nederland ben ik die mentaliteit nog niet tegen gekomen".

Aldus de Russische sprintcoach Kosta Poltavets van de TVM schaatsploeg na het wereldrecord van de Japanner Joji Kato op de 500 meter (34,30 seconden).

Daar kunnen we het mee doen.

De molen in de Vogelenbuurt van Utrecht staat er na een restauratie weer mooi bij.

Het leek vanochtend wel of ik in de film "The Birds" van Alfred Hitchcock was beland.
Plotseling vlogen wel dertig tot vijftig meeuwen zo'n twee minuten lang heen en weer door onze straat.
Toen was het weer voorbij.

Aaahhhhh!!!

Wat is er in hemelsnaam gebeurd met Asterix & Obelix? Ik heb het nieuwe album "Het geheime wapen" gelezen en ik walg ervan. Sinds scenario schrijver Goscinny in 1977 is overleden is het sowieso kwakkelen met de verhalen die daarna kwamen. Uderzo kan goed tekenen, maar geen scenarios schrijven. Maar het laatste verhaal slaat echt helemaal nergens op. Ik heb werkelijk het gevoel dat tekenaar Uderzo seniel aan het worden is. Hij heeft, echt waar, ruimtevaartuigen en -wezens in het Asterix-verhaal opgevoerd! Het slaat echt als een tang op een varken. Waarom hebben zijn medewerkers niet geprotesteerd, het werk neergelegd, iets in zijn rode wijn gedaan of iets anders bedacht om dit te verhinderen?

Maar dat is nog niet alles. Ook 's lands vertalers hebben een duit in het zakje gedaan. Ons aller stamhoofd Abraracourcix heet nu Heroix, getver! En Assurancetourix heet nu Kakofonix (alweer getver!). Een aantal legerkampen die het Gallische dorpje, dat wij zo goed kennen, omsingelen zijn hernoemd en ik ontdek nu ook dat een aantal album titels al sinds 2000 zijn hernoemd.

Ik word oud.

Ik reed met mijn collega terug vanuit Amsterdam naar Den Haag. Langs de A4 nadert de nieuwe Hogesnelheidslijn Zuid, waarvan de bouw gestart is in 1998 en de aanlegkosten geraamd zijn op 6,7 mijard Euro, zijn voltooiing. Amsterdam -Parijs in drie uur. Kom daar maar eens om met de auto. Net zo snel als het vliegtuig.

Alles is uit de kast gehaald om economie en milieu te laten samengaan in ons poldermodelland: autowegen zijn verlegd, omwegen zijn gemaakt, bruggen aangelegd en een aquaduct, tunnels zijn gebouwd. Zo ook bij Leiderdorp waar de trein zich vanaf 2007 met een snelheid van meer dan 250 km/h de 7 km lange tunnel instort. 1,5 minuut zullen de passagiers zich omgeven weten door een tunnelwand om vervolgens bij Hazerswoude weer van het Groene Hart te kunnen genieten.
De tunnel is geboord om het karakteristieke veenweidelandschap van het Groene Hart te sparen.

Iets verderop op de A4 staan er sinds kort twee gigantische windmolens langs de A4. De ouderwetse windmolen die er naast staat valt volledig in het niet bij deze mastodonten.

Mijn collega zei het treffend: "Eerst 1,5 miljard uitgeven om een tunnel bouwen voor de horizonvervuilende HSL om vervolgens doodleuk er bovenop twee horizonvervuilende windmolens te bouwen. We hadden met die 1,5 miljard heel veel andere leuke dingen kunnen doen"

Vandaag gehoord via de omroepinstallatie op Utrecht Centraal Station:

"Wil Telen Torsten uit Noorwegen zich melden bij de info balie in de stationshal? Herhaling: Wil Telen Torsten uit Noorwegen zich melden bij de info balie welke zich bevindt midden in de stationshal?"

Ik hoop dat Telen Nederlands verstaat.

De jaarlijkse museumnacht in Utrecht bracht ons deze keer naar het Museum Catharijneconvent en naar het Aboriginal Art Museum.

In het Catharijneconvent werd de geschiedenis van de 7 kruistochten gepresenteerd vanaf het jaar 1000-zoveel. Zoals gebruikelijk werd er verhaalt over de gruwelijkheden die de Joden, Moslims en Christenen elkaar aandeden. Wat dat betreft is er helaas bijna niets verandert.
Wat ik niet wist en reuze interessant was is dat de Europeanen veel van de op dat moment veel verdere beschaving in het Midden Oosten hebben geleerd, zoals het gebruik van water om machines aan te drijven en op het gebied van de geneeskunde. Vele medische apparaten van toen zijn er te zien. Alhoewel men al redelijk ver was op dit gebied ging het niet altijd goed, zoals een van de teksten beschrijft: "Een soldaat die gewond was kon kiezen: of verder leven met een been of dood gaan. De soldaat koos voor het verder leven met een been. De chirurg hakte in twee slagen met zijn zwaard het been eraf, waarna de soldaat alsnog overleed."

In het Aboriginal Art Museum veel schilderijen van Aboriginals, een cursus Didgeridoo spelen en een tattooïst Schiffmacher die de Aziatische tattooeer kunst liet zien. En dat gaat er niet lichtzinnig aan toe kan ik je vertellen. Houten handvaten met daaraan 1 tot wel 27 naalden worden in inkt gedoopt en handmatig in de huid gejast.
Tevens dwaalde er in het museum een ander, volledig geconserveerd, museumstuk rond: Marijke Helwegen die voor RTV Utrecht opnamen aan het maken was.