Wilde kat

Het parkje ligt er verlaten bij. De ochtendmist hangt in een zweem nog over het grasveld. Twee nieuwsgierige oogjes kijken me van onder de struiken nieuwsgierig aan. Het was een nog jonge grijs-wit gevlekte kat. Ik dacht dat ie behoorde bij een van de eigenaren van de aan de overkant gelegen herenhuizen. De dag daarna hetzelfde ritueel, de dag daarna ook en zo ging dat een aantal weken door. Het leek wel of het katje het park tot zijn huis gemaakt had, want hij dartelde er vrolijk rond.

Maar de afgelopen dagen is er een heuse jacht geopend op het dier. Het doet me herinneren aan de Veluwe-Puma. Elke dag is er een aantal vrouwen in de weer om de kat in een kattenbak te lokken met kattebrokjes en water. Echter die kat is ook niet van gisteren en ik zie hem nog steeds rondrennen op het grasveld en wegschieten onder de struiken. Hij heeft totaal geen trek in kattebrokjes. Vogeltjes, die zijn pas lekker. Dus ik denk dat ik die vrouwen de komende weken nog wel elke dag zal tegenkomen.