Web

Het echte web is nu te vinden in ons stadstuintje. In deze tijd van het jaar zie je ze overal weer opduiken. Ragfijne draden, gesponnen door ijverige spinnen tussen het groen van de struiken. Het zijn ware geometrische kunstwerken die heen en weer wiegen op de lichte na-zomer bries, soms met een in spinrag gewonden pakketje: een ongelukkig insect dat verblindt door de zon het web niet had weten te ontwijken.

In een moment van onachtzaamheid ruineerde ik met mijn onderarm zo'n heel web. Het is net een suikerspin: de draden klitten direct aan elkaar en vast op je huid. De arme spin zag het denk ik verbijsterd aan. Maar hij begon meteen weer vlijtig aan een nieuw web. En na een uurtje zat ie weer midden in zijn nieuwe web, te wachten op onvoorzichtige insecten.