Auto in 2005 (1)

Normaal gesproken reis ik comfortabel met de trein maar vandaag had ik de auto nodig. Het was weer eens zo'n dag dat het land vol stond met files. In ieder geval in het westen van het land ondervond ik aan den lijve. Er waren zelfs meer files dan normaal. Dat is trouwens altijd zo als het regenachtig weer is. De hele A12 richting Den Haag stond vol met comfortable automobielen, die zich hortend en stotend over het asfalt voortbewogen. Geen enkel ander ontwikkeld land heeft tussen haar grootste steden tweebaanswegen liggen, maar hier in Nederland doen we dat wel met de onzinnige verwachting dat er dan meer mensen met de trein zouden gaan. Vandaag hadden de meeste westerlingen helaas weer niet de trein gepakt zodat ik dus moest aansluiten in de rij.
Zo'n file geeft je de mogelijkheden om eens goed om je heen te kijken. Het was me eerder niet zo opgevallen, maar de voorkeur van de Nederlander voor de vorm-factor van de auto heeft zich de afgelopen jaren drastisch gewijzigd. Als kind tekende ik altijd een auto met een voorkant en een achterkant, van het sedan-type dus. Maar ik denk dat de kinderen van nu de auto's heel anders tekenen. Niet meer als sedan, maar in de vorm met een rechte achterkant. Want bijna 90% van de auto's die je tegenwoordig op de weg ziet zijn van het type met de rechte achterkant en achterklep. Ze heten hatchbacks, station cars of het zijn van die ellendige hoge "busjes voor gezinnen van 6 personen of meer" waar je niet meer langs of overheen kunt kijken als je erachter rijdt.

Iedereen die ik spreek over waarom men zulke auto's koopt zegt hetzelfde: "het is zo lekker praktisch en handig want er kan zoveel in mee". Waar is de tijd van de Citroen DS gebleven, toen de Nederlander nog smaak had.