Archieven van september 2005

Normaal gesproken reis ik comfortabel met de trein maar vandaag had ik de auto nodig. Het was weer eens zo'n dag dat het land vol stond met files. In ieder geval in het westen van het land ondervond ik aan den lijve. Er waren zelfs meer files dan normaal. Dat is trouwens altijd zo als het regenachtig weer is. De hele A12 richting Den Haag stond vol met comfortable automobielen, die zich hortend en stotend over het asfalt voortbewogen. Geen enkel ander ontwikkeld land heeft tussen haar grootste steden tweebaanswegen liggen, maar hier in Nederland doen we dat wel met de onzinnige verwachting dat er dan meer mensen met de trein zouden gaan. Vandaag hadden de meeste westerlingen helaas weer niet de trein gepakt zodat ik dus moest aansluiten in de rij.
Zo'n file geeft je de mogelijkheden om eens goed om je heen te kijken. Het was me eerder niet zo opgevallen, maar de voorkeur van de Nederlander voor de vorm-factor van de auto heeft zich de afgelopen jaren drastisch gewijzigd. Als kind tekende ik altijd een auto met een voorkant en een achterkant, van het sedan-type dus. Maar ik denk dat de kinderen van nu de auto's heel anders tekenen. Niet meer als sedan, maar in de vorm met een rechte achterkant. Want bijna 90% van de auto's die je tegenwoordig op de weg ziet zijn van het type met de rechte achterkant en achterklep. Ze heten hatchbacks, station cars of het zijn van die ellendige hoge "busjes voor gezinnen van 6 personen of meer" waar je niet meer langs of overheen kunt kijken als je erachter rijdt.

Iedereen die ik spreek over waarom men zulke auto's koopt zegt hetzelfde: "het is zo lekker praktisch en handig want er kan zoveel in mee". Waar is de tijd van de Citroen DS gebleven, toen de Nederlander nog smaak had.

Er zijn weinig mensen die een industrie terrein een aantrekkelijke plek vinden om te werken, ook al breng je er 9 uur of meer per dag door. Ik vind het in ieder geval geen aantrekkelijke plek. De somberte straalt er vanaf hoezeer bedrijven er ook wat van proberen te maken. Nou moet ik zeggen dat Vinex wijken ook niet bruisen van energie, maar de projectontwikkelaars proberen er nog iets van afwisseling in te brengen.
Ook het bedrijventerrein waar ons bedrijf staat staat vol met golfplaten panden van autosloperijen, havenkranen en kantoorpanden. Ons gebouwen complex is met zijn pleinen en fontein en bankjes en grasveld nog wel een plek waar je veel collega's tegenkomt tijdens de lunch. Maar nadat de arbeid is gedaan wil je toch zo snel mogelijk weer weg.

Maar er zijn toch nog levende wezens die zo'n terrein wel als hun thuis beschouwen. Vanuit de vergaderzaal keek ik door het zijraam naar buiten en zag, naast een parkeerdek vol met auto's van allerlei kleur, merk en formaat, ook aan de buitenkant van het raam, in de rechterbovenhoek, een dikke spin die er met alle ijver een flink web gebouwd had. In de verste verte is er geen grasspriet, boom of watertje te bekennen dus je vraagt je af hoe zo'n spin in hemelsnaam in deze omgeving terecht gekomen is.
Maar hij vindt het blijkbaar een prima plek want even later heeft ie een dikke vlieg in zijn web gevangen welke hij direct aan het inpakken is. En nog even later een mug. Zijn kostje is weer gekocht voor vandaag. .... Ik denk dat ie nog wel even blijft .....

Afrikaanse vrouwen in mergel. Gemaakt door een kunstenaar uit Schimmert.

Ik zap langs wat TV zenders en bij Nederland 3 blijf ik hangen bij een voetbalwedstrijd. Maar een vreemde. Ik hoor alleen wat geschreeuw, maar geen gejoel en geklap van publiek. En toch blijkt het een echte Europa Cup wedstrijd te zijn: Feyenoord tegen Rapid Boekarest. Ik kan me voorstellen dat het Rotterdamse publiek daar niet warm voor loopt, maar ik begrijp dat er geen publiek mag zijn omdat Feyenoord straf heeft gekregen van de Uefa.

Voetbal is al niet altijd even opwindend op TV, maar dit is helemaal niet om aan te zien en horen. Voetbal zonder publiek is geen echt voetbal blijkt nu wel. En als dan ook nog de wedstrijd slecht is en de commentator als een slappe dweil de wedstrijd van commentaar voorziet is het mij een volkomen raadsel waarom de NOS dit uitzendt.

Een doodgewone donderdag. Half vijf 's middags. Ik moet om zes uur in Apeldoorn zijn voor mijn afspraak, dus ik loop op dit ongewone tijdstip vanuit mijn werk reeds naar het NS station. Het is verrassend om te zien dat er naast je eigen wereld nog andere werelden zijn. Want het perron staat al helemaal vol. Ik kijk verbaasd mijn ogen uit en vraag me af of minister Brinkhorst toch niet gelijk heeft dat de arbeidsproductiviteit in Nederland laag is.

Ik denk het eigenlijk wel.

Het echte web is nu te vinden in ons stadstuintje. In deze tijd van het jaar zie je ze overal weer opduiken. Ragfijne draden, gesponnen door ijverige spinnen tussen het groen van de struiken. Het zijn ware geometrische kunstwerken die heen en weer wiegen op de lichte na-zomer bries, soms met een in spinrag gewonden pakketje: een ongelukkig insect dat verblindt door de zon het web niet had weten te ontwijken.

In een moment van onachtzaamheid ruineerde ik met mijn onderarm zo'n heel web. Het is net een suikerspin: de draden klitten direct aan elkaar en vast op je huid. De arme spin zag het denk ik verbijsterd aan. Maar hij begon meteen weer vlijtig aan een nieuw web. En na een uurtje zat ie weer midden in zijn nieuwe web, te wachten op onvoorzichtige insecten.

Van steeds meer bedrijven krijg ik e-mail of telefoon of post waarin men mijn mening vraagt over zaken. Naar welke radio zenders luister ik en waarom, naar welke TV zenders kijk ik en waarom, welke kranten lees ik en waarom, welke supermarkten ik bezoek en waarom.

AH maakt het daarbij wel erg bont. Men wil graag mijn mening horen over een specifieke AH winkel in Baarn.

Ik ben er nog nooit geweest.